Hondarribia ligt in een van de streken van Europa waar al vroeg tekenen van menselijk leven was. Getuige de grottekeningen e.d. Tekenen van menselijk leven is gevonden vanaf 500 na Chr. In de twaalfde eeuw kreeg Hondarribia stadsrechten en is er een dorp ontstaan wat nu de oude kern van het dorp is.  Aan de voet van dit oude ommuurde stadje is men uiteraard verder uitgebreid maar heeft het wel in stijl van oude vakwerkhuizen gehouden.
Hondarribia is bezig zich geheel te moderniseren. Gelukkig blijft dat het oude gedeelte bespaard.
De nieuwe ontwikkelingen zijn aan de buitenkant van het dorp. De meningen zijn hierover verdeeld, maar zoals de nieuwe jachthaven met zijn rondom gesitueerde winkeltjes ,eet-en drinktentjes en stranden met zijn enorme hoeveelheid parkeerplaatsen aan het strand, getuigd wel van een hedendaagse visie. Het strand is kindvriendelijk te noemen, door zijn ligging in de baai . Het strand heeft een lang ondiep stuk water met weinig golfslag. In het seizoen wordt elke nacht het strand gereinigd met een grote stofzuiger achter een trekker. De beveiliging op en langs het strand is van deze tijd: EHBO posten, bemande reddingstorens en boten staan klaar. Diverse douche palen en houten loopvlonders liggen goed onderhouden op de stranden.
De vissershaven ligt iets voordbij het strand richting zee.
De jachthaven is voor het strand gesitueerd, hij heeft een zeer mooie botenhelling op afgeschermd terrein zodat je de trailer veilig kan laten staan.
Vlak voor de vissershaven zijn kleine bootjes te huur. Ook wordt er vanaf de pier en met duikclubs veel langs de kust gedoken en gesnorkeld.

Zowel in Hondarribia als direct aan de overkant van het grensriviertje de Bidasoa(Hendaye Frankrijk) zijn duikclubs waar men met de boot mee kan varen (tegen betaling) om langs de kust of open water (riffen) te duiken. Het is echter niet nodig om van deze boten gebruik te maken. Direct vanaf de kant zijn prachtige duiken te maken. Diverse duikers hebben op dezelfde plek gedoken vanaf de kant als waar de diving boten hun ankers uitgooien.
Vissen welke regelmatig te zien zijn: Tonijn, Manta’s Octopussen, scholen kleine vis en veel begroeiing.

Vanuit het vakantieverblijf naar de andere zijde lopend komt met in het dorp. Via een lange ,brede, met natuursteen geplaveide boulevard loopt men langs de rivier het dorp in. Aan het einde van deze boulevard vindt men het pontje naar Frankrijk. Gaan we op dat punt naar rechts, lopen we het nieuwe dorp in. Op de san Pedro is het in de weekends een drukte van belang. Dan gaat de plaatselijke bevolking tapa’s eten, wijntje drinken en flaneren.
Kleine kinderen blijven hier laat op en worden al of niet in klederdracht gestoken. Alle tafels en stoelen gaan naar buiten  en in de cafés staan de bars vol met tapa’s. Het is heel normaal je glas mee naar buiten te nemen en achter te laten in de vensterbank. In sommige cafés staan lange banken en tafels. Het is de gewoonte hier aan te schuiven.

Hondarribia is een zeer oud dorp. Karel V liet hier al een vestingkasteel bouwen. Meerdere vorsten en vorstinnen uit de Franse, Spaanse en Portugeesche adel hebben hier gelogeerd. Zelfs de zoon van Willem van Oranje, ontvoerd door Fillips II bracht hier een tijd door in Spaanse ballingschap. Het dorp is een echt Baskisch vissersplaatsje met vakwerkhuizen en geschilderde gevels. Een lust om doorheen te wandelen.